باب ششمآداب بوى خوش كردن و گل بويى دن و روغن ماليدن
و مشتمل بر پنج فصل است
فصل اول : در فضيلت بوى خوش و آداب آن و كراهت ردّ كردن آن
بدان وفقك اللَّه كه عطر و بوى خوش كردن از جمله اخلاق پسنديدهى پيغمبران است « 1 » « ق » و بوى خوش دل را قوى مىكند و قوّت جماع را مىافزايد و غم را زائل مىكند ، « ى » و بر شارب ماليدن از اخلاق پيغمبران است و باعث گرامى داشتن ملائكه اعمال است « 2 » « ضا » و وارد شده كه سزاوار نيست مرد را كه ترك كند بوى خوش را در هر روز ، اگر قادر نباشد يك روز نه يك روز ، و اگر قادر نباشد در هر جمعه و اين را البتّه ترك نكند . « 3 » « ق » و نماز كسى كه خوشبو باشد بهتر است از هفتاد نماز كه بى بوى خوش باشد . « 4 » و وارد شده كه : « لازم است بر هر بالغى كه در هر جمعه شارب و ناخن بگيرد و چيزى از بوى خوش بر خود بريزد ، « 5 » و بسيار تأكيد وارد شده از معصومين
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 510 ، باب الطيّب ، ح 1 و 2 .
( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 1 ، س 61 ، باب 59 ، ح 1 و 4 و 7 و 11 .
( 3 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 510 ، ح 4 .
( 4 ) . همان ، ص 511 ، ح 7 .
( 5 ) . همان ، ح 10 .