گمارده است .
3 - وى پس از شرح علّامه حلّى ، به شرح قديم و جديد تجريد نظر داشته و گاه فقط به شرح قديم اكتفاء نموده است « 1 » .
4 - با توجه به كلّ اثر حاضر ، در بين شروح تجريد ، نگارشهاى زير مورد نظر وى بوده است : شرح اصفهانى « 2 » ، شرح ملّا على قوشجى ، « 3 » حاج محمود نيريزى ، « 4 » شارح بهشتى « 5 » و حاشيه مير سيّد شريف جرجانى بر شرح قديم .
5 - در پارهاى از موارد شارح ، شرح خود را با بهره از يك شرح ، همچو اصفهانى يا علامه حلّى ، سامان داده است .
6 - وى به نقل آراى شرّاح گوناگون بسنده ننموده و در موارد گوناگون - همچو قوشجى - به نقد آنها پرداخته است .
7 - شارح در چند مورد به نظريههاى خاص خود اشاره نموده است ، همچو بطلان عدم تناهى و چگونگى ابصار .
8 - مصنّف در شرح عبارتهاى تجريد به نسخههاى مختلف آن نظر داشته ، و در پارهاى از موارد به شرح آن بر اساس نسخههاى مختلف اشاره كرده است ( ص 54 ، 194 و . . . ) . در برخى موارد به شرح مفصّل متن با توجّه به آراى گوناگون همت گمارده است ، همچو احتياج ممكن به مؤثّر ، اقسام
هامش
( 1 ) . بنگريد بخش فهرست اعلام و فرق ، مدخل قوشجى و اصفهانى .
( 2 ) . كه در بسيارى جاىها از وى « صفهانى » و در برخى موارد « صفاهانى » تعبير شده است .
( 3 ) . از وى به « ملّا على » تعبير شده است .
( 4 ) . در جاىهاى گوناگون از وى به « حاج محمود » و از شهرت وى به « نيرزى » تعبير شده كه در متن اصلاح شده است . وى از شرح حاج محمود به روايت جد خود مير داماد ، آن را بهترين شرح دانسته است كه به اظهار وى نسخه وى نسخهء مغلوطى بوده است .
( 5 ) . از معاصران علامه حلّى و دارنده شرح تفريد الاعتقاد