فصل سى و هشتم در بيان تجمّل در روز جمعه از گرفتن شارب و ناخن ، دخول در حمّام ، غسل كردن ، بوى خوش به كار بردن و غير ذلك
ثقة الاسلام كلينى از « زراره » روايت كرده كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود : غسل را در روز جمعه ترك مكن كه سنّت مؤكدّ است ، و بوى خوش ببو و بهترين جامههاى خود را بپوش ، و بايد كه فارغ شدن تو از غسل پيش از زوال باشد ، و چون زوال مىشود متوجّه نماز شو به آرام تن و دل ؛ فرمود : غسل در روز جمعه واجب است . « 1 »
مؤلّف گويد : چون غسل از چيزهائى است كه اراده شده داخل شدن به نماز جمعه بعد از آن ، لاجرم تأخير آن تا نزديك زوال - چنانچه در روايت گذشت - اولاست ، بعلاوه آنكه اگر شخص در اوّل روز جمعه حمّام برود و مشغول به شستن سر و غسل كردن بشود ، وقت او ضايع و تنگ مىشود از اعمالى كه بايد در آن وقت بجا آورد ، پس اگر در اوّل روز جمعه مشغول به عبادات و دعوات شود ، و چون از اعمال فارغ شود مهيّا شود براى تجمّل از ناخن گرفتن و بوى خوش كردن و حمّام رفتن و غسل كردن ، اين به تحصيل كمال سعادات اقرب ( نزديكتر ) است - و اگرچه روايت شده به جواز تقديم
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 417 ، ح 4 .