فصل سى و سوم در ذكر نمازى كه هركه در روز جمعه بجا آورد ، آمرزيده شود و از دخول در آتش جهنّم ايمن شود [ و آن از خواصّ نماز ابرار است ] .
شيخ طوسى قدّس سرّه از « محمد بن داود بن كثير » روايت كرده و از پدرش كه گفت :
شرفياب شدم خدمت حضرت صادق عليه السّلام ، پس ديدم كه آن جناب نماز مىخواند ، پس دعا خواند در ركعت دوّم در قيام و ركوع و سجود آن ، و چون از نماز و توجّه به خدا فارغ شد به من فرمود : اى داود ! اين دو ركعت نماز است ، و اللّه ! هركه آن را بجا آورد ، آتش جهنّم را به ديدهء خود نبيند بعد از آنكه بگويد در ما بين اين دو ركعت آنچه را كه من گفتم ؛ پس از مكان خود برنخاستم تا آنكه آن را به من تعليم فرمود .
محمّد بن داود گفت : گفتم اى پدر ! مرا نيز تعليم كن همچنان كه تو را تعليم كردند .
گفت : من مىترسم كه اگر تو را تعليم كنم تضييع آن كنى . گفتم : نه چنين خواهد بود انشاء اللّه . گفت : هرگاه روز جمعه شود ، پيش از زوال دو ركعت نماز بجا آور و در ركعت اوّل حمد و انّاه انزلناه ، و در ركعت دوّم حمد و قل هو اللّه احد بخوان ، و در اوّل نماز تكبيرات و دعاهاى مستحبّ افتتاحيه را بخوان ، و چون در ركعت دوّم از قرائت
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
فارغ شوى دست به قنوت بردار پيش از آنكه به ركوع به روى و بگو :