فصل سى و دوم در كيفيّت نماز اعرابى است
شيخ تلّعكبرى به سند خود از « زيد بن ثابت » روايت كرده كه گفت : مردى از باديه نشينان به خدمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ايستاد و گفت : پدر و مادر فداى تو باد يا رسول اللّه ! ما در باديه [ بيابان ] مىباشيم و از مدينه دور هستيم ، و نمىتوانيم هر جمعه به نماز جمعه حاضر شويم ، پس دلالت كن مرا بر عملى كه چون او را بجا آوردم فضيلت نماز جمعه را دريابم ، و چون به اهل و قبيلهء خود برگردم ايشان را نيز خبر كنم .
حضرت فرمود : چون روز بلند شود ، دو ركعت نماز بكن و در ركعت اوّل بعد از حمد هفت مرتبه
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و در ركعت دوّم بعد از حمد هفت مرتبه
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
بخوان ، و بعد از سلام هفت مرتبه آية الكرسى بخوان ، پس برخيز و هشت ركعت ديگر بكن به دو سلام و بنشين بعد از هر دو ركعت از آن و تشهّد بخوان و سلام بگو ، و چون چهار ركعت را تمام كردى سلام بگو ، و چهار ركعت ديگر نيز بدينطريق بجا آور ، و بخوان در هر ركعتى حمد يك مرتبه و
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
يك مرتبه و قل هو اللّه احد بيست و پنج مرتبه . و چون از تشهّد و سلام فارغ شدى هفت مرتبه بخوان اين دعا را :
يا حيّ يا قيّوم يا ذا الجلال و الإكرام ، يا إله الأوّلين و الآخرين ، يا أرحم الرّاحمين ، يا رحمان الدّنيا و الآخرة و رحيمهما ، يا ربّ يا ربّ يا ربّ يا ربّ يا ربّ