فصل سىام در بيان نماز جعفر بن ابى طالب عليهما السّلام است
فضيلت نماز جعفر طيّار
و اين نماز را نماز تسبيح نيز گويند . از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت شده كه : مردى از امام جعفر صادق عليه السّلام سؤال كرد از نماز تسبيح ؟ حضرت فرمود : آن حبوه و بخششى بود ، و بيان اين معنى را به اين حديث فرموده كه : حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : چون جعفر طيّار - برادر امير الحسن عليه السّلام - از هجرت [ به ] حبشه مراجعت نمود ، وقتى آمد كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فتح خيبر كرده بود و در خيبر بود ، پس بهقدر مسافت يك تير پرتاب [ پرتاب يك تير ] پيغمبر به استقبال او شتافت . چون جعفر نظرش بر جمال عديم المثال آن حضرت افتاد ، مشتاقانه بهجانب آن حضرت دويد . حضرت او را در بر گرفت و دست در گردن او آورد ، و با او زمانى حديث فرمود [ - سخن گفت ] ، پس سوار بر ناقهء غضباى خود شد و جعفر را رديف خود ساخت « 1 » و چون ناقه به راه افتاد حضرت فرمود : اى جعفر ! اى برادر ! مىخواهى بخشش بزرگى نسبت به تو بكنم ؟ مىخواهى تو را عطيّهء گرانبهائى بدهم ؟ مىخواهى تو را برگزينم ؟ - مردم گمان كردند كه مال بسيارى
هامش
( 1 ) . او را به رديف خود سوار ناقه نمود .