هركه روز جمعه نماز صبح بجا آورد و بنشيند در مسجد خود - يعنى : در محلّ نماز خود - تا آفتاب طلوع كند ، از براى او خواهد بود در بهشت هفتاد درجه كه ما بين هر دو درجه هفتاد سال راه است به دويدن اسب تندرو .
و هركه روز جمعه چهار ركعت نماز كند ، در هر ركعت بعد از حمد پنجاه مرتبه توحيد بخواند ، نمىميرد تا جايگاه خود را در بهشت ببيند يا براى او ببينند .
نماز شب شنبه : دوازده ركعت - ما بين مغرب و عشا - بخواند .
نماز روز شنبه : چهار ركعت است ، در هر ركعت حمد يك مرتبه و سورهء
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
سه مرتبه ، و چون [ از نماز ] فارغ شد و سلام داد آية الكرسى را بخواند .
افسرده نشدن از بسيارى نمازها
مترجم گويد : چون سيّد اجلّ - مؤلّف كتاب - در اين فصل نمازهائى را روايت كرده كه بسيارى از آنها از طرق عامّه است با فضيلتها و ثوابهاى بسيار ، كه محلّ استبعاد و استنكار است ، لاجرم تدارك اين مطلب را در اين موضع فرموده ، و فرمود :
به ما به طرق عديده روايتى رسيده كه حاصلش آن است : به هركس برسد حديثى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در عملى يا ثواب عملى ، پس آن شخص آن عمل را به اميد آن ثواب بجا آورد ، آن اجر و ثواب به او خواهد رسيد ، اگرچه پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم آن حديث را نفرموده باشد ؛ و اين عادت كريم و جواد است كه كسى را كه به اميد او عملى بجا آورده او را نوميد نگرداند ، و هم بهواسطهء كرامت و بزرگوارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و امّت اوست نزد حق المؤمنين ، پس اين اعمال را مغتنم شمار و بجا آور ، و از بسيارى آن خسته و ملول مشو ، و بدان كه تو در طريق آخرت مىباشى و منازل بسيار در راه دارى ، و محتاجى كه تهيّه و استعداد براى اين منازل كرده باشى .
مترجم گويد : از برادران دينى استدعا و مسئلت مىكنم ، كه در اوقات نماز و دعا اين مجرم تبهكار را در حيات و ممات از دعا فراموش نفرمايند ، كه بسيار محتاجم به دعا .