زمين ، ( 1 ) يا ستمگرى نسبت به زارعان و مزدوران است ، چه خداى متعال مىفرمايد : « * ( فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا ، حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ ) * « 1 » به سبب ظلمى كه يهوديان كردند ، چيزهاى پاكيزه اى را كه براى ايشان حلال بود ، بر آنان حرام كرديم » .
بنگريد از استدلال امام صادق « ع » به اين آيه ، چنان فهميده مىشود كه آيات قرآنى مربوط به ظالمان و ستمگران ديگر اقوام و ملَّتها ، تنها به ايشان اختصاص ندارد ، بلكه شامل مسلمانانى نيز مىشود كه عملى همچون عمل آنان انجام دهند . و اين امر در احاديث نيز نظاير متعدّدى دارد . و شايد مخصّص نبودن مورد نيز امثال اين آيات را به نحوى شامل شود .
در پرتو اين نگرش ، آيات فراوان مخصوص طرد ثروتمندان و مترفان گذشته ، و افشاگرى در بارهء آنان و زندگى تكاثرى ايشان ، شامل مسلمانانى داراى همان اعمال نيز مىشود ، زيرا اين گونه هدايتهاى بيدارگر ويژهء اقوام خاصى نيست .
هامش
« 1 » . « سورهء نساء » : 160 .