زيادتى كردن - زبان درازى كردن و زورگويى
ساختگى كردن / 264 - آماده شدن ، بار كردن
سؤال كردن ( بر كسى - ) / 602 - از كسى خواستن
سماع كردن ( كسى را ) / 265 - براى كسى مجلس ساز و آواز درست كردن
سياست كردن / 54 - 397 - 402 - 428 - 532 - 544 - 548 - 665 - كشتن
صرف كردن عمال به كسر نون / 276 - بر كنار كردن
طرح كردن / 710 - دور انداختن
طرح كردن حرف علت / 710 - كنايه از عدم امتناع است
طوف كردن / 211 - گشتن
طيره كردن / 20 - خجل كردن
طيبت كردن / 296 - شوخى و مزاح كردن
عبرت كردن / 450 - تنبيه كردن
عبره كردن به فتح اول / 418 - 445 - رد شدن ، گذشتن
عرضه كردن ( خود را - ) / 426 - جلوه دادن - نمودن
عرضه كردن ( خود را در نظر كسى - ) / 585 - خود را به چشم كسى آوردن
عفو كردن ( از . . . ) / 64 - به معنى
علف شمشير كردن به كسر فاء / 429 - از دم تيغ گذراندن
عزم درست كردن به سكون ميم / 215 - مصمم شدن
غلط كردن / 664 - اشتباه كردن
قبض كردن / 275 - در تصرف آوردن
قيلوله كردن / 444 - به معنى
كفايت كردن ( - شر كسى را ) / 383 - دفع كردن
كرانه كردن ( روزگار ) / 13 - سپرى كردن
گذر كردن ( از گفته - ) / 26 - برگشتن
گرد كردن ( پاى - ) / 9 - جمع كردن
لجاج كردن / 199 - به معنى
مباسطت كردن / 205 - شوخى كردن
متوجه كردن ( حق در ذمت كسى ) / 217 - گذاشتن ، اثبات كردن
محضر كردن / 278 - صورت برداشتن ، ثبت كردن
مرا كردن به كسر اول / 93
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى ) — صفحة 840
مساهمون: سديد الدين محمد عوفى
ص٨٤٠