فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ
و
قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً .
و هر كه بپرهيزد از ناپسند الله الله او را بيرون آمد سازد و فرج ( از تنگى ) و روزى دهد او را از جايى كه نبيويسد و هر كه پشت به الله باز كند و كار به او سپارد الله بسندهء اوست كه او را به كس نيازمند نكند فرمان الله پيش شدنى است ( و خواست او بجاى رسيدنى ) الله هر چيز را اندازهاى و هنگامى نهاد ( طلاق / 2 و 3 )
وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
243
و هر كه باز داشتند از او نتاوستن ( مقاومت كردن ) با خويشتن در كار مال دنيا ايشان آنند كه به نيك روز بماندند ( حشر / 9 )
وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا
492
و باز آمدگان بسر پيمان خويش با خداى و يا خلق هرگه كه پيمان بندند ( بقره / 177 )
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً
72
اندرز كرديم مردم را به پدر و مادر كه با ايشان نيكويى كن ( عنكبوت / 8 )
وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا
286
و آن روز كافر دو دست خود مىخايد ، مىگويد اى كاش كه با رسول راهى برگرفتمى ( فرقان / 27 )
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
245 - 617
و ( مهمان ) برخود مىگزينند هر چند كه به طعام آرزومند و نيازمندند ( حشر / 9 )
هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ
123
اين ( پادشاهى تو ) بخشيدهء ماست به تو ، ببخش يا نگاه دار بىشمارى يا تو و او را بنزديك ما نزد يكى است فردا و نيكوئى بازگشتن گاه ( ص / 38 و 39 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ
461
اى گرويدگان كژ مرويد با خداى و رسول ( در پيمان خويش و در نهان خويش ) ( انفال / 27 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى
259
اى ايشان كه بگرويدند تباه مكنيد صدقههاى خويش به سپاس بر نهادن و رنج نمودن ( بقره / 264 )