جز ازين نيست كه به شكيبايان سپارند مزد ايشان بىشمار و بىاندازه ( زمر / 10 )
خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ
35
آسان فراگير كار مردمان و به نيكوكارى فرماى ايشان را ( اعراف / 199 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ
244
آن از بهر آنست كه ايشان را دشوار آمد و ناخوش اين نامه كه الله فرو فرستاد به نيست بداد الله كردارهاى ايشان را ( محمد « ص » / 8 )
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
44
آن فضل خداوند است آن را دهد كه خود خواهد و الله فراخ توان است دانا ( مائده / 54 )
الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ
767
رحمن ، در آموخت قرآن ( ياد داشتن و بدانستن را ) بيافريد مردم را ، در آموخت به او سخن گفتن و صواب ديدن و باز نمودن ( رحمن / 1 و 2 و 3 )
شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ
672
با ايشان بازگوى در كارى كه پيش آيد ( آل عمران / 159 )
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ
359
مرا ياد كنيد تا من شما را ياد كنم و سپاس داريد مرا و آزادى كنيد و در من ناسپاس مباشيد ( بقره / 152 )
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
340
شكيبائى كن ( يا محمد ) چنانكه شكيبائى كردند خداوندان آهنگ درست از پيغمبران ( احقاف / 34 )
فبرحمتك على خلقى اصطفيتك بالنبوه 209
در قرآن كريم
« قالَ يا مُوسى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ »
است
الله گفت اى موسى من برگزيدم ترا بر مردمان به پيغام خويش ( اعراف / 144 )
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ
358
و گفتم : خويشتن را بان آريد كه سزاى آمرزش او گرديد كه الله آمرزگارى است فراخ آمرز هميشه ، فرو گشايد بر شما باران را هموار و به هنگام و شما را فراهم پيوندد ( و بخشد و سازد ) مالها و پسران ( نوح / 9 و 10 و 11 )
فنسى 82
فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً
پيمان بگذاشت ، ويرا در دل كردن معصيت نيافتم ( طه / 114 )