بسم اللّه الرحمن الرحيم
باب شانزدهم از قسم دوم در فضيلت زهد و ورع « 1 »
[ مقدمه ]
حليت « 2 » زهد و ورع اگر چه بر همه كس زيبا آيد اما بر ملوك زمان و فرماندهان جهان « 3 » زيباتر نمايد ، كه « 4 » ايشان به صدد « 5 » امور دنياوى و كارهاى ملك « 6 » باشند و به « 7 » كمال قدرت و وفور حشمت و بسطت يد مخصوص . و خال عفت بر - چهرهء قدرت جمال دهد ، و لباس پرهيزگارى بر قد كامگارى چست آيد .
آنكه « 8 » نخورد از آنكه ندارد « 9 » و آنكه نكند از آنكه نتواند او را در آن امتناع محمدت زيادت « 10 » نتوان كرد « 11 » .
بيت « 12 »
اى به ضرورت شده از زاهدان * زهد ترا من نَبُوَم « 13 » معتقد
باده نيابى « 14 » نخورى زين سبب * انَّ مِنَ العصمَة ان لا تَجِد
هامش
( 1 ) مپ 2 : در زهد و ورع و فضيلت آن ، مج : در زهد و ورع ثقات و عفاف امرا و ولات
( 2 ) متن و مپ 2 : فضيلت
( 3 ) مج : روزگار
( 4 ) مج : كه
( 5 ) متن و مپ 2 : صدر
( 6 ) مج : ملكى
( 7 ) متن - به
( 8 ) متن و مپ 2 : چنان كه ، بنياد : چه آنكه
( 9 ) متن : چنان كه دارد ، مپ 2 : و جز آنكه ندارد ، بنياد : چه آنكه ندارد
( 10 ) متن : زياده ، مج : زياده محمدتى
( 11 ) مج + چنان كه گفتهاند
( 12 ) مج و بنياد : نظم
( 13 ) مج : نشوم
( 14 ) متن : با ادمان مى ، مپ 2 : با آدميان مى ، بنياد : بادهسان مى