باب دوازدهم از قسم دوم در فضيلت « 1 » شجاعت
شجاعت فضيلتى است در نفس و قوّتى است در باطن كه در دفع خصمان و رفع نوايب بعد از رعايت شرايط حزم آثار پسنديده نمايد « 2 » . و آن خصلتى محمود « 3 » و سيرتى پسنديده است « 4 » . اما بسيار كس هستند كه حقيقت شجاعت را نشناسند و بىباكى و ديوانگى را شجاعت نام كنند و كسى را « 5 » كه از « 6 » حوادث باك ندارد و خود را در معرض سخط سلطان و نوايب زمان آرد او را « 7 » شجاع خوانند . و اينچنين كس در « 8 » حقيقت شجاع نيست بلكه « 9 » او « 10 » را ديوانه خوانند و از قبيل مجانين شمرند و يقين است كه طوايف « 11 » عشّاق كه مخاطرههاى جانى كنند « 12 » و در مهالك و مخاوف « 13 » اقتحام نمايند آن بواسطهء شجاعت نيست بلكه چون عشق « 14 » به كمال رسد و هوا بر دل
هامش
( 1 ) مج + و
( 2 ) مج : اثرى نمايد
( 3 ) مپ 2 : و اين خصلت محمود و ستوده
( 4 ) مج : و آن خصلتى است محموده و سيرتى است پسنده
( 5 ) مپ 2 - را
( 6 ) مج + دواهى و
( 7 ) مج - او را
( 8 ) مپ 2 : به
( 9 ) مپ 2 - كه
( 10 ) مج : اين
( 11 ) مپ 2 : طريق
( 12 ) مج : مخاطره بجان مىكنند
( 13 ) متن : مهاقب ، مپ 2 - مخاوف
( 14 ) متن و مپ 2 - عشق ، مج + غلبه كنند و