روايت است از حضرت جعفر صادق - عليه السّلام - كه : در مادهء اين آيه
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
« 1 » فرمود كه : در صراط ، قنطرهاى است كه ظالم از آن قنطره عبور نتواند نمود .
در خبر است از حضرت جعفر صادق - عليه السلام - كه : جناب اقدس ايزدى مظلوم را بر ظالم مسلّط سازد ، يا ولد مظلوم را مسلّط گرداند .
و جناب الهى مىفرمايد كه :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
« 2 »
و ظلم از معاصى عظيمه گرديده ، بايد كه ظالم ، آتش غضب خود را به آب حلم فرونشاند ، و جناب ايزدى بر برادران مؤمن ظلم روا نداشته . پس بايد كه بندگان الهى به يكديگر ظلم ننمايند ، و حركات ظلميّه را ساكن سازند و باهم به شيوهء حلم و شفقت سلوك نمايند و شعلات ظلميّه را به قطرات سحاب حلم فرونشانند ، و روايح خبيثه را به زوال تعدّى و جور رفع نمايند ، و ابواب بساتين هميشه بهار رأفت و مروّت را گشاده سازند ، و قدرت و قوّت خود را مخمول گردانند ، و به زيردست خود ديده باز كرده كه اگر اين خصم مثل ايشان به من تسلّط مىداشت ، نشان هدف عقوبات مىساخت . به شكرانهء آن ، سدّ مسالك ظلميّه نموده ، دست تعدّى خود را به هماى رفعت مهربانى رسانيده ، نسايم عفويه را وزيده سازد [ 106 ] به منطوقهء
الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
« 3 »
مروى است : چون كسى صحرانورد باديهء بندگى و بيابانگرد كرهء سرافكندگى بوده به مرتبهاى كه عملش موازنه به مثوبات اعمال هفتاد پيغمبر مىنموده باشد و به شيوهء ظلميّه آراسته و علم عدوان را برافراشته ، جناب عادل حقيقى ، اعمال او را
هامش
( 1 ) . فجر / 14 .
( 2 ) . نساء / 9 .
( 3 ) . آل عمران / 134 .