و خون از اندام و بينى باز دارد ، و خون حيض زنان ببندد .
و سوده در بن گوشت دندان ماليده خورش گوشت بن دندان و سوراخ دندان و رفتن خون از بن دندان به غايت نافع بود . گوشت دندان سخت كند و زنگار دندان ببرد .
و اگر از وى قدرى سوده و به روغن زيت آلوده با پاره [ اى ] مشك و پاره [ اى ] كافور ديرينه روى خود را بدان چرب كنند در خدمت پادشاهان عزيز و گرامى باشند و مقبول القول ، و پيش همه خلايق محبوب بود .
عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: ايرج افشار
ص١٣٣