غياث : فريادرس
غياض : جمع غيضه : بيشه
غيض : اندك
- ف -
فاجره : تبهكار
فارغ البال : آسوده خاطر
فايح : بوى خوشدهنده
فتراك : تركبند
فترت : سستى و ضعف
فتوح : گشايش
فحوى : مضمون
فراديس : جمع فردوس : بهشت
فراست : زيركى
فراش : فرش و بساط : گستردنى ( معين )
فرج : گشايش در كار
فرخ : جوجه
فرقد : نام هريك از دو ستارهء نزديك قطب شمال كه گرداگرد قطب مىگردند و مدام از شام تا صبح ظاهر باشند ( غياث اللغات )
فخ : دام شكارى
فساحت : دستگشادگى و مهارت در كارى ( دهخدا )
فسان : نوعى سنگ كه با آن كارد و شمشير تيز كنند
فصّاد : كسى كه شغل او خون گرفتن و رگ زدن باشد ( معين )
فطنت : زيركى و دانايى
فطير : آرد سرشتهاى كه تخمير نشده باشد
فلق : سپيدهدم
فناء : ساحت
فواكه : جمع فاكهه : ميوه
فورت : غليان و فوران
- ق -
قابله : ماما
قاصم : شكننده
قامع : شكننده
قاهر : چيره و غالب
قايد : پيشوا
قدّاحه : چوب يا سنگ آتش زنه
قدوم : بازآمدن
قراضه : ريزهء زر و سيم
قران : وقتى كه دو كوكب در يك برج به يك درجه برسند
قرّه : روشنى و خنكى چشم
قرّة العين : نور ديده ، فرزند ( معين )
قسط : نصيب و بهره
قصارا : انتها و غايت
قفا : پس گردن
قفا خوردن : پس گردنى خوردن
قفار : جمع قفر : بيابان
قلع : كندن
قلق : بىآرامى ، پريشانى
قماط : قنداق بچّه