حلىّ : جمع حلى : زيور
حليف : همپيمان ، همقسم
حمى : سبزهزارى كه براى چرانيدن ستوران نگاهداشته باشند ( غياث اللغات )
حوت : ماهى
حورا : زنى كه سياهى چشمش به نهايت باشد
حول : سنه ، سال ( دهخدا )
حياطت : پاسدارى
- خ -
خاطف : آنچه كه چشم را خيره كند ، رباينده ( معين )
خاليه : گذشته و قديم ( غياث اللغات )
خاوى : خالى
خايب : نااميد
خاييدن : جويدن
خبايا : جمع خبيئه : پوشيده و نهان
ختل : فريب ( معين )
خدود : جمع خدّ : رخسار
خرايد : جمع خريده : مرواريد ناسفته
خرده : نكته
خزف : هرچيز گلى كه در آتش پخته شده باشد
خزى : خوارى و رسوايى
خشّاف : خفّاش
خصب : فراوانى گياه و نعمت
خصل : آنچه كه بر سر آن قمار مىكنند ، شرط
خضاب كردن : رنگ كردن
خضرت : سبزى
خطّاف : پرستو ، چلچله
خطرات : جمع خطره : آنچه به دل بگذرد
خطفه : يكبار ربودن
خطوات : جمع خطوه : گام
خطوب : جمع خطب : كار مهمّ
خفض : پست گردانيدن
خفيّات : جمع خفيّه : نهانى
خلخال : زيورى كه زنان به پاى بندند
خلق : كهنه
خليع العذار : بىافسار
خوض : ژرف انديش
خول : جمع خولىّ : اطرافيان ، خدمتكاران
خويد : غلّهء سبز كه هنوز نرسيده باشد
خيار : برگزيده
خياط : سوزن
خيام : جمع خيمه
خيط : نخ
- د -
دابر : گذشته ( دهخدا )
داثر : پاك شده ، محو شده
دهى : تيزهوش
داهيه : حادثهء ناگوار
دثار : جامهء رويى ، ظاهر
درج : رتبه
درست : سكّهء تمام عيار ( معين )