تيه : بيابان بىآب و علف
- ث -
ثاقب : روشن و درخشان
- ج -
جبلت : سرشت و طبيعت
جدّ : بخت
جدب : خشكسالى
جدر : نام بيماريى است كه در آن آبله بر بدن انسان ظاهر مىشود .
جر : شكاف زمين
جزل : محكم
جسيم : بزرگ
جعد : موى پيچيده
جفوت : ستم و بدرفتارى كردن ( دهخدا )
جمره : اخگر آتش
جلاجل : جمع جلجل : زنگولهء كوچك
جلادت : چابكى و دليرى ( غياث اللغات )
جلايل : جمع جليله : بزرگ و عظيم
جلّ : پوشش ستور
جلباب : چادر ، جامهء فراخ
جلوت : ظاهر ساختن
جنان : جمع جنّت : باغ بهشت
جنّه : سپر
جوزا : نام برج چهارم از دوازده برج فلكى
جوق : گروه و دسته
جهام : ابر بىآب
جيد : گردن
- چ -
چينه : دانه
- ح -
حانوت : دكان
حبايل : جمع حباله : دام
حبل : آبستنى
حجر : كنار ، دامن
حجله : اتاق آراسته جهت عروس و داماد ( معين )
حداثت : تازگى
حذاقت : مهارت
حرّاث : كشاورز
حراثت : كشاورزى
حراست : نگهبانى
حرّاقه : آينه
حرث : كشت
حرد : به خشم گرفتن ( دهخدا )
حرق : سوزش
حزر : تخمين زدن
حسب : شرف و بزرگى
حسام : شمشير برّنده
حشر : لشكر غير منظّم
حصافت : استوارى عقل
حضيض : پستى و نشيب
حطيم : ديوار كعبه ما بين ركن و زمزم و مقام