فهامت : درماندگى به سخن ، عاجز ماندن 155
فهرست مآثر : نمودار نيكيها 241
فهو المراد : پس مقصود آن است ، چه بهتر ، 61 ، 71
فيض حبوت : بسيارى دهش 369
« ق » قابض ارواح : قبض كنندهء جانها ، عزرائيل 58
قادم : پيشگام ، آينده 335 ، 465
قاذف : سنگانداز ، ( هم بين حاذف و قاذف ) الحاذف بالعصا و القاذف بالحجر 490
قاروره : بول ، ادرار 269
قاشر : كنندهء پوست 368
قاصد : قصدكننده 366
قاصى و دانى : دور و نزديك 105 ، 113
قاع : بيابان پست و هموار 501
قاقم : پستاندارى كه جهت استفاده از پوست باارزشش آن را شكار مىكنند
قاهر : شكنندهء كامها ، غالب 5
قايد : پيشوا 69 ، 115 ، 134 ، 376
قبايح تعميه : زشتيهاى پوشيدهگويى 351
قبض : به دست گرفتن ، گرفتن 14
قبض كردن : به دست گرفتن ، تصرف كردن 311
قبل : فرج انسان ، جلوى هرچيزى خلاف دبر 175
قبلهء كار : روش كار 127 ، 290
قبيح : زشت 374
قتور : تنگ كنندهء نفقه بر عيال ، بخيل 83
قحاف : بسيار نوشيدن 269
قحالت ذات : خشكى جسم 402
قحت : وقاحت ، بىشرمى 379
قحول : خشكى ، لاغرى ، پريشان حالى ، ممكن است در ص 150 به صورت جمع ( جمع قحل به همين معنى ) به كار رفته باشد 30 ، 150 ، 393 ، 480
قدح اغيار : سرزنش بيگانگان 104
قدف اذمار : دشنام بىپروايان 104
قدوهء احوال : مقتداى كارها 127
قديح : سرزنش شده ، ناپسند 491
قدير : قادر ، توانا 76
قذر : پليد ، چركين 169 ، 518
قذع كردن : نافرجام گفتن ، دشنام دادن 209 ، 395
قذف : دشنام 36 ، 104 ، 209 ، 395
قذف : سنگ انداختن و دشنام دادن 10 ، 245
قذى : خاشاك 8
قرايح : قريحهها 526
قرّت غيظ : سردى خشم 417
قرحه : زخم ، ريش 231
قرفت : تهمت ، اتّهام 298
قرم : اشتياق ، شدّت ميل و آرزو 99
قرنا : جمع قرين ، همنشينان ، نزديكان 419
قرن : شاخ ، سرون 263
قرير : سرد ، خنك 316
قريع و رقيع : مهتر و كهتر 7 ، 27 ، 199 ، 401
قرين مضض : همدم درد 443
قس : اربلغاى عرب ، اسم خاص 269
قسامت : نيكو روى شدن حسن ، خوبى 396 ، 444
قسر : كسى را به ستم به كارى وادار كردن 36 ، 80 ، 516
قسيم ( مهمّ . . . ) : پسنديده ، زيبا 13
قصّاد : جمع قاصد ، پيكان 220 ، 360
قصاراى امنيت : غايت آرزو 246 ، 260
قصب ( مهصور . . . ) : هرچيز ميان كاواك ( تهى ) چون استخوان و رگ ، جامهء كتان 403
روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 804
مساهمون: محمد غازي ملطيوي
ص٨٠٤