بد بجز جلف و . . . هيچ بد نكند . ص 279
دولت چو با كسى . . . او روبهى كند . ص 257 ، ص 315
هر يوسف غريب . . . شد شاهنشهى كند . ص 320
همه بسيار گوى . . . غولان در بيابانند . ص 346
خندهء هرزهكار . . . چه عمر بود . ص 142
زهد كز بهر كاخ . . . دزد را چراغ بود . ص 362
خردمند هرگز ز . . . نجست و نجويد . ص 202
ز بد اصل نيكى چه . . . هرگز بنفشه نرويد . ص 202
« ر » نيست با او وفا و . . . آزمودهاند هزار
از بن دندان برين . . . صبر كن دندان فشار . ص 63
هيچ جاهل در جهان . . . نگشته است از شعار . ص 136
راستكارى پيشه كن . . . جز راستكاران رستگار . ص 169
شيران مرغزار و . . . كريمان روزگار . ص 27
زشت باشد نقش . . . سگپرست موشخوار . ص 133
ره رها كردهاى . . . ندانستهاى از آنى خوار . ص 251
آب حيوان چو . . . چه بود نوش گوار . ص 65
گر نخواهى كه بر . . . در عراق ميار . ص 30
كى جره سازد چو . . . پرورده باشد زير پر . ص 242
آستى ار ز هيچ . . . جوى ز آهو در . ص 411
رشته تا يكتاست . . . از گسستن زال زر . ص 42
يكدلى چون طلب . . . مست ضدّ يكدگر . ص 232
لاله را دايه . . . شده صبا مجمر . ص 183
آدمى را خداى . . . از چهار گهر . ص 232
روضة العقول ( فارسى ) — صفحة 707
مساهمون: محمد غازي ملطيوي
ص٧٠٧