( معتقد الاماميه ص 472 ، 479 )
صِيَغُ العُموم
- ( اصطلاح ادبى ) و عبارت از كلمات كافه ، قاطبه ، كل ، است .
صيغَهء طَلاق
- ( اصطلاح فقهى ) رجوع به طلاق شود .
در خصوص طلاق شارع صيغه مخصوص آن را باسم فاعل قرار داده مثل هى طالق و اين از جهت دلالت دليل است و نبايد از غير مورد وجود دليل تجاوز نمود .
صِيغَه
- ( اصطلاح ادبى ) و هيأت حاصله از ترتيب حروف و حركات و سكنات آنها است و در بعضى از كتب صرف است كه صيغه اسم است بمعنى مصوغ و مشتق است از صياغ يا از صوغ و صياغ بحسب لغت زرد ربوته انداختن است و اطلاق شده است بر هر چه ريخته شود و بر افعال نيز اطلاق شود .
( از كشاف 119 )
صيغَههاى مُبالَغَه
- ( اصطلاح ادبى ) و اوزان صيغ مبالغه فعال ( بفتح فا و تشديد عين و مفعال بكسر ميم و فعولاند ) كه با شرائطى كه در اسم فاعل گفته شد عمل اسم فاعل كنند . ( از سيوطى ص 143 ) .