ايشان مىبايد بود - اهل حقند اگر چه اندكى باشند ، وفُرقت - كه پيغمبر نهى از متابعت آن فرموده - اهل باطلند اگر چه بسيار باشند « 1 » » .
وكلينى از حضرت امام محمّد باقر [ عليه السلام ] روايت كرده كه : « خدا هيچ امرى را كه امّت به آن محتاج باشد نگذاشته ، مگر اينكه در قرآن فرستاده ، و از براى پيغمبرش بيان فرموده ، و از براى هر چيز اندازهاى مقرّر فرموده و بر آن دليلى مقرّر فرموده ، و از براى هر كس كه از آن اندازه بدر رود حدّى مقرر ساخته است « 2 » » .
و به سند صحيح از حضرت على بن الحسين عليه السلام روايت كرده كه : « بهترين اعمال نزد حق تعالى آن است كه در آن عمل به سنّت پيغمبر كنند ، و اگر چه اندكى باشد « 3 » » .
و به سند معتبر از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت نموده كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : « گفتار به كار نمىآيد مگر اينكه با كردار نيك باشد ، و گفتن وكردن هر دو بىفايده است تا با نيّت درست نباشد ، و گفتن وكردن ونيّت هر سه بىفايده است اگر موافق سنّت
هامش
( 1 ) - معانى الاخبار : 154 حديث 3 ، بحار : 2 / 266 حديث 23 .
( 2 ) - اصول كافى : 1 / 59 حديث 2 .
( 3 ) - اصول كافى : 1 / 70 حديث 7 .