تنبيه دويم
در اشاره به بعضى از سخنان كفربنيان
اين اهل طغيان وعدوان است
بدانكه صوفيّه مىگويند كه ذات معدوم از صحراى عدم محض ونفى صرف قدم به منزل شهود وموطن وجود نمىنهد ، وچنانكه معدوم محض رنگ وجود نمىپذيرد ، آينهء موجود حقيقى هم رنگ عدم نمىگيرد ، وذات هيچ چيز را معدوم نمىتوان ساخت ، وواجبالوجود ذاتى است كه در جميع احوال باقى وثابت است .
و ممكن الوجود صور واحوال است كه متبدّل مىشود ، وايجاد حق تعالى عالم را عبارت است از ظهور نور حقيقت مطلقهء او بهصور مختلفهء متعدده كه مشاهده مىشود .
ذاتى « 1 » كه بهذات خويش پيدا شده است * ازديدن حُسن خويش شيدا شده است
هامش
( 1 ) - / در بعضى از نسخ ( نورى ) است