جهنّم كند با منافقين كه تفحّص وتفتيش مىنمايند از عورتهاى مسلمين ، و از دنيا بيرون نرود تاخدا او را رسوا نكند ، مگر آنكه توبه كند « 1 » » .
ونيز از حضرت رسالت مروى است كه : « هر كس لواطه كند ، نميرد تا مردم را بخواند كه با او لواطه كنند « 2 » » و « بر فرش بهشت ننشيند كسى كه در دبر او وطى شود « 3 » » .
« و حق تعالى را ملك نقّالهاى هست كه نقل مىكنند لوطيان را بعد از دفنشان به سوى قوم لوط تا آنكه با آنها محشور شوند « 4 » » .
و اهل سنّت حليّت لواطه را به امام مالك كه از جملهء فقهاى اربعه است نسبت دادهاند ، و اشعار درين باب به عربى وفارسى نقل كردهاند ، و از اين جهت لواطه نزد ايشان چندان قبحى ندارد ، و آن فعل را نسبت به جمعى از فضلا وقضات خود مىدهند « 5 » .
وراغب اصفهانى در كتاب محاضرات آن را نسبت به
هامش
( 1 ) - مكارم الأخلاق : 429 .
( 2 ) - المحاسن : 112 ، بحار : 76 / 67 .
( 3 ) - كافى : 5 / 550 حديث 5 - 8 .
( 4 ) - بحار : 76 / 71 حديث 24 ، در متن حديث به جاى ملك نقّاله زمين است .
( 5 ) - اغاثة اللهفان : 2 / 140 - 148 ، بهارستان جامى : 60 ، 61 .