ونيز از او مشهور است :
اى قوم به حج رفته ! كجاييد كجاييد * معشوق در اينجاست ، بياييد بياييد
آنها كه طلبكار خدايند ، خدايند * حاجت به طلب نيست شماييد ، شماييد
ذاتيد صفاتيد ، گهى عرش ، گهى فرش * باقى زخود آييد ومبرّا زفناييد « 1 »
ونيز از او مشهور است :
گاهى محمّد بك شود * گاهى شغال وسگ شود
گه استر بد رگ شود * گاهى على مرتضى
در كتاب رياض الشعرآء در ترجمهء ملا شاه بدخشانى گفته كه : در زمان شاه جهان علماى دهلى محضر نمودند كه ملّا شاه در اين بيت گفته است :
پنجه در پنجهء خدا دارم * من چه پرواى مصطفى دارم
اهانت به حضرت رسالت رسانيده ، و كافر و واجب القتل شده ، پادشاه محضر فضلا را گرفته ، عزيمت كشمير فرموده ، و به مكان ملا شاه رفته ، محضر را نموده مولانا فرمود : كه از اين شعر بوى كفر مىآيد چه صاحب اين شعر
هامش
( 1 ) - ديوان شمش تبريزى : 274 غزل شماره 648