ابن طاووس « 1 » ، و نجيب الدين [ ابن نما ] « 2 » ، و يحيى بن سعيد « 3 » ، و شيخ ورّام « 4 » و غير آنها از اعلام ، و مراقد ايشان در آن بلده مشهور است ، و ملّا احمد اردبيلى « 5 » مرحوم نيز در آنجا است ، و فخر المحققين در حدود مازندران
هامش
( 1 ) ابو الفضائل جمال الدين سيّد احمد بن موسى بن جعفر مشهور به ابن طاووس ، از فقهاى نامدار شيعه و از نوادههاى دخترى شيخ طوسى است ، داراى تأليفات زيادى است كه عدد آنها به 82 مىرسد ، در سال 673 ه دار فانى را وداع گفت ، قبر شريفش در حلّه است .
( 2 ) نجيب الدين ابو ابراهيم محمّد بن جعفر بن أبى البقاء حلّى ، معروف به ( ابن نما ) صاحب « مثير الأحزان » ، از فقهاى شيعه و استاد محقّق حلّى است ، متولّد 567 هجرى است ، در سال 645 ه در مراجعت زيارت غدير از نجف اشرف در حلّه وفات يافت ، عمر شريفش را بيش از هشتاد سال ذكر نمودهاند .
( 3 ) ابو زكريّا يحيى بن احمد بن يحيى بن حسن بن سعيد هذلى معروف به يحيى بن سعيد حلّى ، وى پسر عموى محقّق حلّى و سبط ابن ادريس است ، از فقهاى نامدار شيعه و از اساتيد علّامه حلّى مىباشد ، « الجامع للشرائع » از تأليفات اوست ، متولّد 601 و متوفّاى 689 ه است .
( 4 ) ابو حسين ورام بن ابى فراس ، نسبش به مالك اشتر مىرسد ، از فقهاى بزرگ شيعه ، و پدر بزرگ مادرى سيد بن طاووس مىباشد ، تأليف مشهورش « تنبيه الخواطر و نزهة النواظر » معروف به مجموعهء ورام است ، در سال 605 هجرى در حله وفات نموده .
( 5 ) احمد بن محمّد اردبيلى نجفى مشهور به مقدّس اردبيلى از فقهاى بزرگ و مفاخر شيعه است ، ضرب المثل تقوى و قداست و از كسانى است كه خدمت حضرت حجت آقا امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف رسيده است ، وى آنچنان در زهد و تقوى زبانزد همگان بود كه كسى را ياراى خردهگيرى بر وى نبود و گفتار و كردارش مقبول و مورد استناد بوده ، و از اين جهت برخى از صوفيان چون نتوانستند ايرادى از وى بگيرند ، در