خواهى ار جان بسلامت ببرى تن در ده * طاعتشرا ندهى تن ، نتوان جان بردن
سر تسليم بنه هرچه بگويد بشنو * از خداوند أشارت ز تو فرمان بردن
دل بدست ار ز صاحب دل وجان از جانان * بخش كل تن بتوان فيض بجانان بردن
وله رحمه اللَّه أَيضاً :
بگوش باش كه حرف نگفتنى نجهد * نه هر سخن كه بخواطر رسد توان گفتن
يكى زبان ودو گوش است أهل معنى را * اشارتى بيكى گفتن ودو بشنفتن
سخن چه سود ندارد نگفتنش أولى است * كه بهتر است ز بيدارى عبث خفتن
انتهى .
ونقل في الذّريعَة « 1 » من شعره في اخر رسالة الفت نامه وقال : يعجبني إيراده تذكاراً للاخوان :
بيا تا مؤنس هم يار هم غم خوار هم باشيم * أنيس جان غم فرسودهى بيمار هم باشيم
شب امد شمع هم گرديم وبهر يكديگر سوزيم * شود چون روز دست وپاى هم در كار هم باشيم
هامش
( 1 ) - الذّريعة إلى تصانيف الشيعة : 2 / 293 .