ديگر فرموده است :
« ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ » ؛
« 1 »
سپس ديگران را هلاك ساختيم . شما صبحگاهان و هنگام شب ، به آنها مىگذريد ؛ پس چرا تعقّل نمىكنيد ؟ « 2 »
و خداوند فرموده است :
« إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » ؛
« 3 »
ما بر مردم اين دهكده ، به سبب گناهى كه مىكردهاند ، عذابى از آسمان فرود آوريم . از اين حادثه ، براى آنها كه تعقّل مىكنند ، نشانهاى روشن به جا گذاشتهايم . « 4 »
بنا بر اين ، آشكار مىشود كه اهل بيت عليهم السلام در روش تفسيرى و توضيحى و يا استنادى خود ، به بيان عقايد مىپردازند و با تكيه بر عقل و تدبّر ، نكاتى را در جهت توجّه به آفريدگار هستى ، دلالت مىكنند . اين روش ، با شيوههاى گوناگون خود ، به اهمّيت فراوان عقل ، اشاره دارد و كلينى نيز از آن ، در نشان دادن اهمّيت جايگاه واقعى عقل ، سود مىجويد .
هامش
( 1 ) . سورهء صافات ، آيه 136 - 138 ؛ اصول الكافى ، ج 1 ، ص 16 .
( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 16 .
( 3 ) . سورهء عنكبوت ، آيهء 34 - 35 .
( 4 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 16 .