روايت است .
نكات رجالى ديگر
نكتهء ديگرى كه ملّا صالح آن را مد نظر داشته است ، دقّت در تعيين امام عليه السلام به خاطر القاب و كنيههاى مشترك معصومان عليهم السلام است . به عبارت ديگر ، شارح ، مشخص مىكند كه مراد از مثلًا « ابوالحسن » چه كسى است « 1 » يا « ابو جعفر » بر چه كسى اطلاق مىشود .
منابع رجالى
شارح در شرح خود ، از منابع رجالى متقدّم ( همچون كتابها و اقوال شيخ طوسى ، نجاشى ، كشى و ابن شهر آشوب ) بسيار استفاده كرده ، همان گونه كه از اقوال رجال متأخّر ، استفاده كرده است . همچنين از كتابهاى ديگر مانند : خلاصة الأقوال علّامه حلّى كه بسيار مورد استناد قرار گرفته است و در ضمن به مصادر رجال اهل سنّت نيز توجّه داشته است . « 2 »
چگونگى فهم متن
اثبات متن
اثبات متن ، راهى به سوى دستيابى به اصل حديث است و كوشش در اثبات متن و دستيابى به ضبط اصيل ، به دو مرحله تقسيم مىشود .
1 . نقد و اثبات متن تا مؤلّف ثانوى كه با مقابله ، تصحيح و تحقيق ، نسخههاى
هامش
( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 77 .
( 2 ) . همان ، ج 2 ، ص 102 .