كوكبى بن حسن بن زيد بن امام حسن ( ع ) باشد . « 1 » در تاريخ سلطانى نوشته شده است كه « 2 » او ، هارونبن محمّدبن احمدبن جعفربن هارون بن امام موسى ( ع ) مىباشد .
مؤلّف « جامع الانساب » به نقل از تاريخ سلطانى ، نسب او را چنين مىنويسد : هارونبن محمّدبن احمدبن جعفربن هارون بن موسى ( ع ) . شايد منظورش « ابوعبدالله هارون » صاحب الاحوال الحسنه باشد كه او در يمن وفات نموده و نسل او در آن جا سكنى گزيدند . وانگهى تداوم نسل هارون بن موسى ( ع ) تنها از احمد فرزند اوست ، از اين رو احتمال فوق از سوى مؤلّف تاريخ سلطانى اشتباه است . مرحوم آقاميرزا محمّدباقر چهار سوقى ، امامزاده هارون ولايت را نبيره امام هادى ( ع ) نام برده است . برخى هم گفتهاند كه ، اين بزرگوار از اولاد و احفاد حضرت امام حسن مجتبى ( ع ) و نسبش هارون بن محمّد بن زيد بن امام حسن ( ع ) است ، كه مشروح اين احتمالات در مصدر ذيل مىخوانيد . « 3 »
امامزاده هارون ساوه : در ده كيلومترى ساوه در ميان قريه طريز ناهيد و دهكده رضاآباد ، بقعهاى است كه به زعم مردم ، قبر هارون بن موسى ( ع ) است . آنان مىگويند : بعد از تفرقه سادات به وسيله سپاه عبّاسيان ، با جراحات زيادى داخل زراعات قريه ورزنه شد و به زمين افتاد و در حال اغماء بود كه شخص زارعى
هامش
( 1 ) . منتهى الآمال ، ج 2 ، ص 263 .
( 2 ) . رجال اصفهان ، ص 192 .
( 3 ) . جامع الأنساب ، ج 1 ، ص 56 - 61 ، تاريخ تشيّع اصفهان ، ص 392 ، آثار ايران ، ج 2 ، ص 50 ، آثار ملّى اصفهان : ص 777 و 784 - 785 ، دائرهالمعارف تشيّع ، ج 2 ، ص 48 ، اصفهان ، ص 148 - 149 ، تاريخ اصفهان و رى ، ص 221 ، تاريخچه ابنيه تاريخى اصفهان ، ص 128 ، تذكره القبور يا دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ص 106 ، گنجينه آثار تاريخى اصفهان ، ص 360 - 364 ، بناهاى آرامگاهى ، ص 217 ، هنر ايران ، ج 4 ، ص 250 - 246 .