درويشى هشت ترك و ارتفاع 20 متر مىباشد كه در چهار جهت داراى درهايى است . اضلاع خارجى بنا با طاق نماها و قاب بندى مستطيل شكل و در بالا با تزيينات طاق نمايى شكل ، نماسازى شده است . در دورههاى بعدى ، بناهايى از جمله مسجد و كفش كن به بناى اصى الحاق گرديده است . داخل بناى اصلى و بر جرز مسجد گچ برىهاى ظريفى مىباشد كه در نوع خود بى نظير است . در اين امامزاده ، چهار در و يك صندوق قديمى با كتيبههاى تاريخى وجود دارد .
درِ ورودى مسجد امامزاده به بلند 38 / 2 متر و پهناى 82 سانتى متر ، دو لنگه است . هر لنگه شامل سه قسمت اصلى و دو بائو در طرفين مىباشد و داراى قاب ، گره و حاشيههاى كنده كارى شده است . بر پاسار بالاى لنگة سمت راست اين در ، نام بانى : « بىبى فضّه خاتون بنت امير صاعد » و بر پاسار پايين لنگة سمت راست : « عمل استاد على بن استاد على بن استاد فخر الدّين بن استاد على نجّار كتبه احمد ابن حسين سياه پوش » و بر پاسار پايين لنگة سمت چپ ، « تمّت في شهر محرم الحرام في سنه ست و تسعمايه هجرة النبويه ( ع ) » ( 906 ه - . ق ) نگاشته شده است . درى كه به صحن حرم گشوده مىشود ، دو لنگه و به بلندى 48 / 2 متر و پهناى 89 سانتى متر است . هر لنگه از اين جفت در ، شامل سه قسمت اصلى با دو بائو در طفين مىباشد . بائوى سمت راست و چپ كنده كارى است . در قسمت وسط ، قاب و گره و در بالا و پايين ، كتيبه اى با اين مضمون مىباشد : « امر هذه الباب المزار المتبرّك مرتضي الاعظم سيّد عزيز بن سيّد شمس الدّين المعروف ببابلكان عمل استاد محمّد بن استاد علي النجّار الرازي في التاريخ شهر محرم سنة احدي اربعين و ثمانمائه » ( 841 ه - . ق ) .
مزارات فرزندان بلا فصل ائمه ( ع ) در عراق ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: محمد مهدى فقيه بحر العلوم
ص١٨٣