پس از استفاده از علماى اصفهان به اتّفاق عموزادگان خود به عتبات عاليات مشرّف شد و از محضر اساطين علمى آنجا بهره برد ، كه از آن جمله اند : 1 . شيخ مرتضى انصارى ، 2 . شيخ مشكور عرب ، 3 . شيخ راضى نجفى ، 4 . ملا محمد حسين فاضل اردكانى ، 5 . شيخ زين العابدين مازندرانى ، 6 . ميرزا على نقى طباطبائى حائرى .
وى در 1284 به اصفهان مراجعت كرد . مدّتى به درس حاج شيخ محمّد باقر نجفى حاضر شده ، و سپس خود به تدريس و اقامه جماعت و ارشاد مردم پرداخت . « 1 »
فرزندش آية الله سيد عبدالله ثقة الاسلام مى نويسد :
« لسان موعظه او ضربالمثل ، و زهد او مشهور بوده ، با اهل ديوان بلكه مطلق اهل دنيا معاشرت نمىكرد و غالباً انيس و جليس فقرا بود . از دنيا و مافيها به كلّى اعراض داشت و در آخر عمر گوشه انزوا اختيار نموده و مشغول عبادت بود . رسالهاى مبسوط
هامش
( 1 ) . ارشاد المسلمين ، نسخه خطى .