نموده و از محضر آيات عظام : حاج شيخ محمّد باقر نجفى و آقا ميرزا محمّد باقر خوانسارى بهره برده و از ايشان مجاز گرديد . وى در محله دردشت ساكن بود و در مسجد كوچه باغ دردشت امامت مىنمود تا در سال 1350 ق به سنّ متجاوز از نود سال وفات يافت و در تكيه ملك بالاى سر قبر آخوند كاشى استاد خود مدفون گرديد . او برخى از تقريرات اساتيد خود را در فقه و اصول نگاشته بود . « 1 »
65 . شيخ عباس بن احمد خوانسارى اصفهانى
از فضلاى شاگردان مرحوم حاج شيخ محمد باقر و از وابستگان علماى مسجد شاه . وى كتاب « تأويل الآيات الباهرة فى فضل العترة الطاهرة » اثر سيد شرف الدين على حسينى استرآبادى را به فارسى ترجمه كرده است .
اين ترجمه در سال 1297 ق به انجام رسيده و به خط على بن محمد خوانسارى كتابت شده و در زمان حيات حاج شيخ محمد باقر نجفى ، در 377 صفحه به نام فرزندش مرحوم آقا نجفى به چاپ رسيده است . نسخه عكسى از نسخه خطّ مترجم در كتابخانه مرحوم حاج شيخ محمد تقى بن عبدالحسين نجفى موجود است . « 2 »
شيخ عباس جلد اوّل « اصول كافى » را در سال 1296 ق و جلد هفدهم « بحار الانوار » را به دستور آقا نجفى ترجمه كرده كه نسخه خطى هردو در كتابخانه آية الله مرعشى نجفى موجود است . « 3 » گويا كتاب اخير همان است كه تحت عنوان « حقائق الأسرار » به نام آقا نجفى چاپ شده است . خوانسارى در سال 1291 ق نيز « شرح شرايع » حاج سيد اسد الله شفتى را با نسخه اصل مقابله كرده است .
نسخه اى از جلد 14 « بحار الأنوار » كه در سال 1292 ق با خطّ بسيار زيباى
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ج 2 ص 733 .
( 2 ) . تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان ج 1 ص 272 - 271 .
( 3 ) . فهرست مرعشى ج 14 ص 230 .