دريغ و درد كه از اين جهان پر آشوب * عماد رفت و ز غم جان خلق كرد كباب
حسين واعظ ما گنج فضل و دانش بود * هزار حيف كه ناگاه شد به زير تراب
نبود مثل جنابش محدّثى به جهان * بر اين صفت كه گواهند جمله اصحاب
نبى بود همه جا ياورش به وقت نشور * على بود همه دم شافعش به روز حساب
به تيغ زن سر بدخواه گو پى تاريخ : * « بجا و منزل اصلى حسين كرد شتاب »
49 . حاج ميرزا محمد حسين مدرسه اى نطنزى
در سال 1270 ق متولّد شد . نزد پدر اديب و فاضل خود ميرزا محسن شاعر متخلص به « غوّاص » از سادات محله پايين افوشته ، و ساير علماى نطنز به تحصيل پرداخت . در جوانى به همراه ميرزا سليمان خاك ركن الملك شيرازى سفرى به شيراز كرد و پس از بازگشت به اصفهان ، در حوزه علميه به تكميل تحصيلات خود پرداخته و از محضر اساتيدى چون آيات عظام : حاج شيخ محمد باقر نجفى و علامه ميرزا محمد هاشم چهارسوقى بهره برد .
سپس به نطنز مراجعت نمود و به اقامه جماعت و ترويج شريعت پرداخت . او به درخواست بازماندگان حاج سيد مرتضى قصبه اى ، به تعمير و ترميم مدرسه مرتضويه اقدام كرد و در آن تدريس نموده و از طرف مردم به لقب مدرسه اى ملقّب شد . وى در كنار مسجد مزيد آباد نيز مدرسه اى احداث كرد و در طول حيات خود ، با دلبستگى فراوان ، آن را به همراه فرزندش حاج ميرزا عبد العزيز غروى اداره كرد .
اين مدرسه پس از وفات او به وسيله دامادش سيد ابو القاسم اعظم واقفى اداره شد ، و با پيدايش مدارس جديد منحل گرديد .
حاج ميرزا محمد حسين در شب 15 جمادى الاولى 1346 ق در سنّ 76 سالگى