و شيخ الشريعهى اصفهانى به استفاده نشست . وى همچنين از دروس طب ، هيئت و فلسفهى برادرش ميرزا عبد الحسين فيلسوف الدولهى زنوزى و شيخ محمد باقر اصطهباناتى كامياب شد .
ميرزا رضى در سال 1347 ق نجف اشرف را به مقصد تبريز ترك گفت و در سال 1348 ق براى تدريس و تربيت طلاب ، راهى قم شد . وى همچنين از زمان تحصيل در تبريز و پس از آن به سرودن قطعات منظوم در سه زبان تركى ، فارسى و عربى و در فنون گوناگون فقه و اصول و ادبيات و كلام مىپرداخت .
سال 1374 ق در تبريز بدرود حيات گفت و پيكرش پس از انتقال به قم در مسجد بالاسر حضرت معصومه ( عليها السلام ) نزديك قبر شاه عباس دوم و به دستور آيت اللّه بروجردى مدفون گشت .
ميرزا على زنوزى دانشور بزرگ معاصر و شاگرد آيت اللّه حجت كوهكمرى ، فرزند برومند او بود و كتاب « مدخل علم التفسير » از آثار اوست . وى در 9 جمادى الثانى 1401 ق بدرود حيات گفت و در قبرستان مارالان تبريز به خاك سپرده شد .
آثار مكتوب
1 ) فلاح الفاعل [ رسالهى عمليه ] ؛
2 ) حاشية على نجاة العباد ؛
3 ) تعليقة على العروة الوثقى ؛
4 ) رسالة فى الكنى والألقاب ؛
5 ) كتاب القضاء والشهادات ؛
6 ) حاشية على الأشارات ؛
7 ) فهرست ترتيب رجال الكشى والنجاشى والخلاصة ؛
8 ) تقريرات اصول خراسانى ؛
عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — صفحة 87
مساهمون: جعفر رحمن زاده صوفيانى
ص٨٧