خواجه رشيد الدين فضل اللّه همدانى همصحبت بود .
مدت مديدى وزارت آذربايجان را عهدهدار بود و در علوم گوناگون روزگار خود اطلاع وافر داشت . سرودههايش به زبان فارسى ، عربى و تركى در ديوان او پس از فوتش به دستور خواجه رشيد الدين فضل اللّه جمع شده است .
وى روز 25 صفر 714 ق در تبريز بدرود حيات گفت و در خانقاه خود در سرخاب تبريز نزديك مزار بابا مزيد مدفون گشت .
نمونه سروده
أرى بحركم بحراً له المدّ دائماً * وليس له جزرٌ كما في الأيلة
مباحث كالليل البهيم على النهى * تبينها مثل الضحى بأدلّةٍ
. . .
إنّ للناس غايةً في المعالي * وقفوا عندها و أنت تزيد
زادك اللّه بسطةً في المعاني * مدركاً ما ترونه وتريد
* * *
هر زمان گويم دريغا كان نگار از دست رفت * خاك بر سر زندگانى را ، چو يار از دست رفت
حاصلم از روزگاران روى چون خورشيد بود * روز چون شب گرديد بى او روزگار از دست رفت
هر زمان در باغ عمر ما گلى نو مىشكفت * آن گل اكنون نشكفد چون نو بهار از دست رفت