تحصيلات خود را در تبريز نزد حضرات : ميرزا موسى تبريزى ، ميرزا محمد على قراجهداغى ، ميرزا محمد تقى نير تبريزى و والدش فراگرفت و در سال 1308 ق به دانشگاه بزرگ علوى ( ع ) رهسپار شد . نزد بزرگانى چون : ملا محمد فاضل شربيانى ، شيخ محمد حسن مامقانى ، ملا فتح اللّه شيخ الشريعهى اصفهانى ، ميرزا حسين خليلى و آخوند ملا محمد كاظم خراسانى به استفاده نشست و مدارج عالى فقه و اصول را طى كرد .
وى همچنين در حلقات عرفانى شيخ محمد بهارى و سيد احمد كربلايى شركت جست و با ارتقا به مقام ارشاد ، به دستگيرى از طلاب علاقمند عرفان و تصوف همت گماشت . در برخى منابع به تبحر وى در سرايش اشعار عربى اشاره شده است . محقق فرزانه ، سيد محمد على روضاتى ، بزرگ پژوهشگر عرصهى تراجم و فهرست ، در حواشى كتاب شريف « مكارم الآثار » در برخى مطالب منسوب به وى ، از جمله شعر گفتن او تشكيك كرده است .
روز دوشنبه 4 ربيع الاول 1366 ق بدرود حيات گفت و در وادى السلام نجف اشرف به خاك آرميد . تكنگارىهاى متعددى دربارهى زندگى ، كرامات و خوارق عادات وى نوشته شده است . همچنين همايشى براى وى در سال 1392 ش در شهر تبريز ترتيب داده شد و مجموعه آثار و مقالات همايش در ضمن چند كتاب انتشار يافت .
عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — صفحة 148
مساهمون: جعفر رحمن زاده صوفيانى
ص١٤٨