العظمى گلپايگانى ( ره ) بود بهره برد . مرحوم آيت اللّه سيد محسن موسوى نجفى در اخلاق متأثر از اين عالم بزرگوار است و خود داستانهايى از قاطعيت برخورد و در عين حال دين مدارى و عدم تسامح از اين استادش نقل كرده است و از او به بزرگى ياد مىكند . خود نيز در امور دينى قاطع بود . با اينكه اخلاق حسنه داشت و برد بارى ويژه داشت ، ولى از مبانى دين عدول نمىكرد .
پس از فراگيرى ادبيات و دروس فقه و اصول به موطن خود باز مىگردد ، كه برادر و عموها اسباب ازدواج او را فراهم مىسازند و مدت يكسال در منطقه مىماند و در اين مدت مشغول تبليغ و تدريس مىگردد .
سفر به نجف اشرف
نامبرده در سال 1332 شمسى ، براى رسيدن به سطوح بالاى علمى ، قصد نجف اشرف كرد . ايشان وقتى از مزار شريف به سمت نجف حركت مىكند حدود چهل روز طول مىكشد تا به آنجا برسد . ايشان پس از ورود به نجف ، مجدداً كتاب لمعه را در محضر شهيد محراب آيت اللّه مدنى مىخواند ، كتاب رسائل و مكاسب را از محضر مرحوم صدرا « 1 » استفاده مىكند و اين كتابها را به مدت سه سال به پايان مىبرد . سپس مشغول درس كفايه مىشود . همزمان با فرا گرفتن كفايتين در درسهاى خارج فقه و اصول حضرت آيت اللّه خوئى نيز شركت مىنمود . مدتى هم در درس عروة الوثقى آيت اللّه العظمى سيد محسن حكيم ( ره ) حضور مىيابد . سفر ايشان در نجف اشرف 12 سال طول مىكشد و پس از 8 سال درس خارج ، به دستور آيت اللّه حكيم عازم افغانستان مىشود .
باز گشت به افغانستان
ايشان با اجازات تام كه از مراجع نجف و خصوصاً حضرت آيت اللّه العظمى سيد
هامش
( 1 ) . ايشان غير از صدرا بادكوبه ايست .