تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پايان نامه هاى دفاع شده در دانشگاههاى ايران با موضوع عراق ( فارسى ) — صفحة 472

مساهمون:

ص٤٧٢

1438 . نقش زوار ايرانى در روابط ايران و عراق در دوره پهلوى از 1320 - 1347

سحر صيادى استاد راهنما : اسماعيل حسن زاده استاد مشاور : سيمين فصيحى دانشكده ادبيات زبان هاى خارجى و تاريخ ، دانشگاه الزهراء ( س ) تهران ، 1393 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : از دستاوردهاى اين پژوهش پى بردن به اهميت نقش زوار در روابط دو جانبه مى - باشد . بايد اشاره نمود كه شكوفايى شهرهاى مذهبى عراق وابسته به حضور زوار ايرانى بوده است . بخشى از تحولات سياسى ، اجتماعى و فرهنگى ايران و عراق متاثر از حضور زوار ايرانى است . زوار با انجام فعاليت‌هاى سياسى و فرهنگى و اقتصادى خود توانسته اند روابط ميان دو دولت را خصمانه يا دوستانه نمايند . ايجاد شبكه‌هاى اقتصادى ، آموزشى ، دينى و مهاجرت‌هاى گسترده از پيامدهاى حضور زوار ايرانى در شهرهاى مذهبى عراق به شمار مىرود . فرهنگ مشترك دو كشور توانسته است ، گاه در از ميان بردن اختلافات فرهنگى موثر باشد ، و زوار به‌عنوان سفيران فرهنگى توانسته‌اند به درستى اين وظيفه را به انجام برسانند .

1439 . نقش ساختار سياسى جمهورى ايلامى ايران در شروع و تداوم جنگ عراق و ايران

ابراهيم جعفريانى استاد راهنما : صادق زيبا كلام استاد مشاور : عبدالرحيم ابوالحسنى دانشگاه تهران ، 1380 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : در مقدمه به كلياتى در باره جنگ پرداخته شده است . فصل اول به ساختار سياسى ، اجتماعى و فرهنگى بعد از انقلاب ، فصل دوم به جناع بندى و تحولات پس از انقلاب ، فصل سوم به نيروهاى نظامى در ايران پس از انقلاب و روند جنگ و فصل چهارم به تحولات سياسى در ايران و تاثير آن بر جنگ اختصاص دارد . در پايان به اين نتيجه مى رسد كه وضعيت سياسى خاص پس از انقلاب در سطح كلان ، تشتد و پراكندگى ، رقابت شديد سياسى بين گروههاى داخلى ، عدم توجه به عقلانيت در تصميم گيريهاى سياسى و آرمان گرايى ، چند دستگى نيروى نظامى ، عدم تجربه كشوردارى و نه آگاهى به لزوم حفظ و تداوم بوروكراسى ادارى و همچنين ارتش و نيروهاى نظامى ، آنومى اجتماعى ، آشفتگى در وضعيت اقتصادى كشور ، عدم وجود كانون سياستگذارى متمركز و تعدد شخصيتهاى كه در باره سياست خارجى نظر مى دادند و . . . باعث گرديد تا جنگى بر ايران تحميل گردد كه شايد جلوگيرى از آن امكانپذير بود و بايد برا ين نكته تاكيد كرد كه هيچ كدام از احزاب و جناح ها در آن سالها آن قدر قدرت نداشتند كه بتوانند ايران را به سمت جنگ سوق دهند .