بيشترى دارد و از اين طريق از نرم عادى زبان بيرون مىآيد و با احياى شخصيتهاى باستانى در تشخص بخشيدنِ زبان شعرىاش بهره مىگيرد . وى باستانگرايى را به شكل دينى ، تاريخى ، ادبى ، صوفى و اسطورهاى بهكار برده است . تا از اين رهگذر بتواند اهداف خود را بيان داشته و تجربههاى شعرىاش را به تصوير بكشد . در باستانگرايى دينى ، بياتى به ميراث مقدس دينى چون قرآن و شخصيتهاى مقدس چون مسيح ( ع ) ، امام حسين ( ع ) ، حضرت موسى ( ع ) و حضرت سليمان ( ع ) مىپردازد . در باستانگرايى تاريخى ، وى به شخصيتهاى تاريخى چون اسكندر مقدونى ، هولاكو ، صلاح الدين أيوبى و ديگران اشاره دارد و گاه به اماكن تاريخى چون نيشابور ، إرم ذات العماد و بابل و . . . مىپردازد . در باستانگرايى ادبى بيشترين توجه او به شعراى قديم چون متنبى و ابوالعلا معرى است و در بخش باستانگرايى صوفى وى به حلاج و جلالالدين رومى و در باستانگرايى اسطورهاى بيشتر اساطير يونانى جون اوزيروس ، اورفيوس و بروميثيوس مىپردازد .
30 . اروند رود و تأثير آن در مناسبات ايران و عراق
على سعادتبخش
استاد راهنما : زهرا احمدى پور
استاد مشاور : محمد رضا حافظ نيا
دانشكده علوم انسانى ، دانشگاه تربيت مدرس ، 1380 ؛ كارشناسى ارشد
چكيده : اين تحقيق در صدد بررسى تاثير اروند رود بر روابط ايران و همسايه غربى ( عثمانى و عراق ) است . امروزه فصل مهمى از حقوق بين الملل به نظام حقوقى رودهاى بين المللى اختصاص دارد . هدف پژوهش حاضر بررسى اصول ، قواعد و عرفهاى حقوق بين الملل در رابطه با اروند رود است . در اين تحقيق ضمن طرح قراردادهاى صلحى كه بين ايران و عثمانى از 450 سال پيش منعقد شده با ذكر تاريخ انعقاد ، قراردادهاى مهنم با در نظر گرفتن زمينه هاى انعقاد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است . همچنين نظام حقوقى رودخانه هاى بين المللى و رودخانه اروند رود در يك سير تاريخى بررسى شده است . انگيزه تحقيق آن است كه عراق شروع جنگ را با ادعاى حاكميت مطلق بر اروند رود آغاز نمود و قرارداد 1975 را باطل اعلام كرد و پايان مخاصمات هم تحت شرايطى با به رسميت شناختن قرارداد 1975 پايان يافت . از آنجايى كه بيشتر مسائل تنش زا بين ايران و عراق متاثر از ژئوپليتيك و ميراث تاريخى دو كشور است و آسيب پذيرى عمده عراق جغرافيايى سياسى دشوار و محدوديت دسترسى به اين كشور به سواحل درياهاى آزاد است كه براى بررسى اين جغرافيايى دشوار عراق و نگاهى كه به اروند رود در طى تاريخ داشته و توجيه كه ايران به رودخانه مرزى اروند رود دارد منجر شد كه در اين راستا 3 فرضيه مطرح گردد كه عبارتند از : 1 - كاركردهاى اروند رود را حمل و نقل آبى و ايفاى نقش مرزى آن تشكيل مىدهد . 2 - شكل گيرى ديدگاههاى متعارض و مشترك دو كشور متاثر از نياز هر دو كشور به اروند رود بعنوان راه آبى و تامين امنيت و كيفيت ادعا نسبت به آن مى باشد . 3 - كيفيت نگرش دو كشور به اروند رود بر شكل گيرى روابط خصمانه بين دو كشور تاثير داشته است . روش تحقيق توصيفى - تحليل با رويكرد تاريخى و اسنادى انجام گرفته و روش گردآورى اطلاعات به صورت كتابخانه اى و جمع آورى اطلاعات از فرماندارى هاى آبادان و خرمشهر ، بنادر و كشتى رانى ، وزارت كشور و وزارت امور خارجه بوده است . در نهايت فرضيات مطرح شده مورد تاييد قرار گرفته و مشخص گرديد عامل اصلى تنش و جنگ بين ايران و عراق كيفيت نگرش و ادعاى دو كشور نسبت به اروند رود مى باشد .