روابط فرهنگى ميان ايران و آشور نو مهرهاى استوانهاى سبك خطى
امير صادق نقشينه « 1 »
چكيده
روابط فرهنگى ريشه دارى در طول تاريخ ميان مردمان ايران و عراق وجود داشته است كه منجر به شكل گيرى ميراث فرهنگى مشترك ميان آنان گرديده است . باستان شناسان با كشف مواد فرهنگى بر جاى مانده از دورانهاى مختلف ، همواره نقش چشمگيرى در مطالعه روابط فرهنگى ميان اين دو سرزمين داشتهاندو از جمله يافتههاى آنان كه نشانگر وجود روابط فرهنگى در ادوار دور مىباشد ، مهرهاى استوانهاى هستند . اين مقاله قصد دارد به بررسى يك دسته از مهرهاى استوانهاى دوره آشور نو در بين النهرين و نمونههاى همزمان در ايران بپردازد ، كه با عنوان سبك خطى شناخته مىشوند ، و بر نمونههايى كه داراى نقش كماندار و شكار هستند ، تمركز دارد . نمونههاى مورد مطالعه از مكانهاى باستانى مختلفى در غرب ايران و شمال بين النهرين گردآورى شدهاند . با وجود مشابهت زياد ميان اين نوع مهرها در غرب ايران و شمال بين النهرين و سابقه بيشتر آنها در بين النهرين ، نبايد منشاء تمامى آنها را سرزمين آشور دانست ، بلكه به نظر مىرسد حداقل بخشى از آنها در غرب ايران توليد مىشدهاند و در نتيجه تفاوتهايى را با نمونههاى آشورى دارند . در واقع در اين دوره روابط فرهنگى يك سويهاى ميان ايران و بين النهرين وجود نداشته است و ساكنان غرب ايران با وجود پذيرش مواد فرهنگى بين النهرينى در توليد و تغيير آنها نقش داشتهاند .
كليد واژه : ايران ، بين النهرين ، مهر استوانه اى ، سبك خطى ، آشور نو ، روابط فرهنگى .
هامش
( 1 ) . استاديار گروه باستان شناسى دانشگاه شهيد بهشتى .