از شاگردان ميرزا ابو المعالى كلباسى ، آقا سيد محمّد باقر درچه اى ، آخوند ملا محمد كاشى و حكيم جهانگير خان قشقائى بوده و به زهد و تقوا شهرت داشته است .
وى مدّت يك سال نيز در نجف اشرف از محضر علما و مدرّسين وقت بهره برده و به نقل آية الله هاشمى دائماً اظهار مى داشته كه من هرچه دارم از بركت توقّف در جوار اميرالمؤمنين عليه السلام است .
آية الله هاشمى درباره وفات پدر خود گويد : در سال 1346 ق مرحوم والد يك شب قبل از فوت در خواب مى بينند كه مجلسى براى ايشان برپا گرديده و يكى از استادانشان مرحوم آية الله درچه اى كه دو سال قبل از آن تاريخ فوت نموده بودند مشغول پذيرايى مى باشند . صبح روز بعد جريان را به اهل خانه مى گويند و در شب همان روز به جوار رحمت حق شرفياب مى گردند .
تحصيلات : سيد اسماعيل ابتدا در مكتب خانه مرحوم نيستانى كه مردى متديّن و فاضل بوده و نزد پدر او شرايع مى خوانده آغاز به تحصيل كرد . مرحوم نيستانى با توجه به استعداد وى و بر حسب احترام به پدرش علاوه بر دروس مكتب خانه دو درس ديگر براى او گفت كه يكى نصاب الصبيان در بيان معانى لغات عرب به شعر و ديگرى كتاب جامع المقدّمات بود كه تا پايآن تصريف را به او آموخت .
وى در آن ايّام از تعليمات و مراقبت هاى دائمى پدر و دايى خود سيد عبد الرسول و برادر بزرگ تر خود مرحوم سيد على اكبر نيز بهره مند مى شد .
پس از اتمام دروس مكتب خانه در حدود سال 1340 ق به همراه برادر خود عالم ربّانى سيد على اكبر هاشمى به اصفهان رفت . ادبيات را نزد عالم زاهد شيخ محمّد جواد فريدنى و استاد جلال الدين همايى و شرح لمعه را نزد ميرزا احمد مدرّس فرا گرفت .
در همان زمان به همراه برادر و برخى از خواص در مدرسه حاج شيخ محمّد على از محضر عالم ربانّى سيد زين العابدين ابرقويى در اخلاق و سير و سلوك بهره برد .
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 493
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٤٩٣