اختصاص به شرح دعاى سمات داشت كه در همين زمان شرحى نيز بر آن به فارسى نگاشت .
وى در مشهد مقدّس با بزرگانى از اهل علم و معنا همچون آية الله ميلانى ، فقيه سبزوارى ، حاج ملا آقا جان زنجانى و عارف وارسته و صاحب كرامتى به نام آقا سيد حسن ( مدفون در حوالى طرق ) مأنوس بود و بنا بر نقل ، خود نيز به مكاشفاتى در حرم مطهّر رضوى نايل گرديد .
آية الله ميرجهانى پس از هفت سال به تهران عزيمت نمود و به ترويج دين از طريق منبر و خطابه و تأليف پرداخت . حاصل زحمات ايشان در اين دوره ، تأليف قريب به بيست عنوان كتاب است كه تاكنون مورد استفاده خاص و عام است .
ايشان در سال هاى 56 و 57 به اصفهان بازگشت و تا پايان عمر در اين شهر در گوشه انزوا به عبادت و خلوت با خداى متعال به سر برد .
وى در فنون مختلف دست داشت و با خط زيباى خود آثار ارزشمند بسيارى از تأليفات خود و برخى ديگر از علما را كتابت نمود .
تأليفات :
1 . تفسيرامّ الكتاب در تفسير سوره حمد به فارسى ، حاوى نكات ادبى و عرفانى و روايات اهل بيت عليهم السلام .
2 . مصباح البلاغة فى مشكاة الصياغة ، در مستدرك نهج البلاغة به زبان عربى ، در 4 جلد كه در سال 1387 ق تأليف جلد اول و دوم و در سال 1388 تأليف جلد سوم و چهارم آن به اتمام رسيده است .
3 . جنّة العاصمة ، در حالات حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها به فارسى .
4 . روائح النسمات ، در شرح دعاى سمات ، به فارسى ، كه با استفاده از شرح استادش آية الله العظمى سيد ابو القاسم دهكردى بر دعاى سمات نگاشته شده است .
5 . نوائب الدهور فى علائم الظهور ، در 4 جلد .
6 . البكاء للحسين عليه السلام مشتمل بر آداب گريه و عزادارى بر امام حسين
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 461
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٤٦١