محقّق اشكورى اين اجازه را در دو كتاب اجازات الحديث و تلامذة المجلسى به اشتباه مربوط به رفيع الدين محمد بن فرج جيلانى ، و در تراجم الرجال مربوط به رفيع الدين محمد بن محمد مؤمن جيلانى دانسته است . سيد عبد الله جزايرى درباره رفيع الدين محمد بن فرج گيلانى مى نويسد : « توفى عشر الستين ، وقد جاوز عمره الثمانين » . از اين رو وى نمى تواند شاگرد مولانا محمد تقى باشد ؛ چراكه محمد رفيع بن فرج در تاريخ صدور اجازه ( 1087 و 1088 ) در عنفوان جوانى بوده ، و حتى اگر سنّ او را طبق نوشته تتميم امل الآمل قريب صد سال بدانيم ، بعيد است كه در تاريخ فوق ، مصداق چنان توصيفاتى بوده باشد ، هرچند وى نيز به تصريح صاحب رياض از شاگردان علامه مجلسى و ميرزا رفيعاى نائينى بوده است .
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 306
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٣٠٦