« از جمله علماى اثنى عشريه و فقهاء اماميه كه در انحلال مسائل مشكله و تحقيق بطون غوامض كلام دقيق ، در معنى تفريد ، شهير آفاق اند : مدقّق كامل و محقّق فاضل ، شيخ العارفين ، رئيس المحدثين ، جناب شيخ على ، نواده أعلم العلماء ، شيخ الفقهاء ، شيخ زين الدين است ، كه در اين زمان قامت استعدادش به خلعت اجتهاد آراسته و پيراسته گرديده ، جمهور فقهاء كراميه از پرتو بارقات لمعات آفتاب جهانتاب علوم آن جناب فراخور اكتساب بهره ور و فيض ياب گشته اند .
از جمله تصنيفات آن قطب فلك اعظم شريعت ، كه به نظر علماء عظام رسيده ، و از قرار واقع ، پسنديده طباع سنجيده گرديده ، دو جلد حاشيه اى است [ كه ] بر شرح لمعه شيخ زين الدين نوشته ، « 1 » و شرح اصول كافى است موسوم به درّالمنظوم من كلام المعصوم و كتاب ديگر مسمّى به درّالمنثور من المأثور و غير المأثور مشتمل بر احاديث مشكله و مسائل مشكله در اصول و فروع و تفسير و شعر و غير ذلك . و كتاب ديگر از نظم و نثر موسوم به السهام المارقة من أغراض الزنادقة قريب به چهل هزار بيت ،
هامش
( 1 ) . نام آن الزهرات الزوية است و نسخه اصل آن در كتابخانه آية الله مرعشى موجود است . فهرست مرعشى ج 11 ص 313 . شيخ على علاوه بر آن حاشيه اى نيز بر حاشيه سلطان العلماء بر شرح لمعه دارد كه آن را در سال 1075 ق . نگاشته و نسخه اى از آن را ابراهيم بن محمد بن على بن احمد حرفوشى عاملى در سال 1077 ق . در اصفهان از روى خط مؤلف استنساخ كرده است . فهرست مرعشى ج 9 ص 60 .