فصل نهم مرزها و مرزداران ( در قلمرو اعتقاد و عمل )
قرآن
1 - * ( وَجَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً ، وَقَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ ، سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ ) * « 1 »
ميان ايشان ( مردم ) و ميان شهرهايى كه آنها را بركت بخشيديم ، روستاهايى آباد قرار داديم ، و سير كردن را در آنها مقرر داشتيم ، پس شبان و روزانى به - ايمنى در آنها سير كنيد ! در برخى از احاديث ، در معناى تأويلى اين آيه ، آمده است كه قراى اوّل ( * ( الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها ) * ) ، اشاره است به اوصياى پيامبر ، يعنى امامان آل محمّد « ص » و قراى دوّم ( قرى ظاهرة ) ، اشاره است به عالمانى ربّانى كه احاديث و تعاليم و معارف و آداب و احكام پيامبر و اوصياى او را - در طول زمانها - به مردمان مىرسانند . « 2 »
در بارهء « معناى تأويلى » ، در آيات قرآن كريم ، توضيحى در فصل 45 ، از باب ششم آمده است ، ملاحظه شود .
هامش
« 1 » سورهء سبأ ( 34 ) : 18 .
« 2 » تفسير « برهان » 3 / 349 - 347 ؛ تفسير « نور الثقلين » 4 / 333 - 329 .