فصل پنجم نقش علما در مبارزه با جبّاران و مستبدان
قرآن
1 - * ( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّه أَنْ آتاه الله الْمُلْكَ ، إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ : رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ ، قالَ : أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ، قالَ إِبْراهِيمُ : فَإِنَّ الله يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ ، فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ، وَالله لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ) * « 1 »
آيا توجه نكردى به آن كس كه با ابراهيم - در بارهء فرمانروايى كه خدا به او داده بود - به محاجّه پرداخت ، و چون ابراهيم گفت : پروردگار من آن كس است كه زنده مىكند و مىميراند ، او گفت : من نيز زنده مىكنم و مىميرانم .
ابراهيم گفت : خدا خورشيد را از مشرق بر مىآورد ، تو آن را از مغرب برآور ! پس آن كس كه كافر شده بود مبهوت ماند ؛ و خدا ستمكاران را هدايت نمىكند 2 - * ( وَتَا لله لأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ ، بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ ) * « 2 »
به خداى سوگند كه پس از آنكه پشت كرديد و رفتيد ، كار بتهاى شما را خواهم ساخت
هامش
« 1 » سورهء بقره ( 2 ) : 258 .
« 2 » سورهء انبيا ( 21 ) : 57 .