فصل هجدهم كتاب شفاى تن و جلاى جان
قرآن
1 - * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ ، وَهُدىً وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ) * « 1 »
اى مردمان ! پندى از پروردگارتان براى شما آمد ، كه شفاى دردها است ، و هدايت و رحمت براى مؤمنان 2 - . . * ( قُلْ : هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَشِفاءٌ ، وَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ ، وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ، أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ) * « 2 »
. . بگو : قرآن براى كسانى كه ايمان آوردهاند ، هدايت و شفا است ، و كسانى كه ايمان نمىآورند در گوشهاشان سنگينى است و ( چون به تذكرهاى قرآن توجه نمىكنند ) براى آنان مايهء كورى خواهد بود ، ( گويى چنان است كه ) ايشان را از جايى دور به بانگ مىخوانند 3 - * ( وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ) * . . « 3 »
هامش
« 1 » سورهء يونس ( 10 ) : 57 .
« 2 » سورهء فصّلت ( 41 ) : 44 .
« 3 » سورهء اسرا ( 17 ) : 82 .