فصل دوّم عقيدهء بزرگ ، ايمان به خداى متعال
قرآن
1 * ( وَالْعَصْرِ ، إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ ، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا ) * . . « 1 » قسم به روزگار ، همانا آدمى در زيانكارى است ، جز آن كسان كه ايمان آوردند . . . 2 * ( وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا ) * . . « 2 » به كسانى كه ايمان آوردند مژده ده . . . 3 * ( وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا ، لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ الله خَيْرٌ ) * . . « 3 » اگر آنان ايمان مىآوردند و پرهيزگار مىشدند ، پاداش خدايى براى آنان بهتر بود . . . 4 * ( وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ ) * . . « 4 »
هامش
« 1 » سورهء عصر ( 103 ) : 2 - 1 .
« 2 » سورهء بقره ( 2 ) : 25 .
« 3 » سورهء بقره ( 2 ) : 103 .
« 4 » سورهء آل عمران ( 3 ) : 57 .