فصل نخست اهميت عقيده
قرآن
1 * ( قالَتِ الأَعْرابُ : آمَنَّا ، قُلْ : لَمْ تُؤْمِنُوا وَلكِنْ قُولُوا : أَسْلَمْنا ، وَلَمَّا يَدْخُلِ الإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ ) * . . « 1 » اعراب گفتند : ايمان آورديم ؛ بگو : ايمان نياورديد ، بلكه بگوييد اظهار اسلام كرديم ؛ هنوز ايمان به دلهاى شما درنيامده است . . . 2 * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ ، مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ ) * . . « 2 » اى رسول ! مبادا آنان كه به كفر شتاب مىورزند و به زبان مىگويند ايمان آورديم و حال آنكه قلبهاشان ايمان نياورده است ، مايهء اندوه تو شوند . . . 3 * ( الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ الله ، أَلا بِذِكْرِ « الله » تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) * ، « 3 » كسانى ( به راستى روى به درگاه خداى مىآورند ) كه بگرويدند ، و دلهاشان با ياد خدا مىآرامد ؛ هان ! تنها با « ياد خدا » دلها آرام مىيابد ،
هامش
« 1 » سورهء حجرات ( 49 ) : 14 .
« 2 » سورهء مائده ( 5 ) : 41 .
« 3 » سورهء رعد ( 13 ) : 28 .